Czy wkraczamy dziś w erę deglobalizacji? Jakie są tego symptomy – mając na uwadze, że wartość międzynarodowej wymiany handlowej cały czas przecież wzrasta? A może mamy do czynienia raczej z reglobalizacją, gdzie – co do zasady – będzie „po staremu”, a tylko kluczowe technologie i surowce nie będą już podlegały eksportowi? W jaki sposób obecne trendy wpływają na sytuację polskiego przemysłu? Jak współczesne zawirowania mogą zmienić naszą pozycję na gospodarczej mapie świata?

Nowoczesny pomorski know­‑how rzadko kiedy kojarzony jest z rolnictwem. Z tego stereotypu wyłamuje się jednak gdyński Niviss, który oferuje innowacyjne rozwiązania dla tej branży – zarówno jeśli chodzi o tradycyjne uprawy wielkopowierzchniowe, jak również nowoczesne formy wytwarzania żywności. W jaki sposób swój „kawałek tortu” udało się na tym trudnym rynku wykroić Nivissowi? Czy polskie przedsiębiorstwa mają w tym zakresie potencjał rozwoju? Jaką rolę odgrywa tutaj współpraca w ramach ekosystemu – np. z sektorem nauki?

Pomorze chce zyskać na zachodzącej obecnie w Europie, zielonej transformacji nie tylko na płaszczyźnie środowiskowo­‑klimatycznej, lecz także ekonomiczno­‑technologicznej. Kluczem do tego sukcesu ma być wodór, a konkretniej: magazynowanie energii przy jego wykorzystaniu. Nie jest to wybór przypadkowy – nasz region dysponuje bowiem szeregiem atutów sprzyjających rozwojowi technologii wodorowych. Czego one dotyczą? W jaki sposób mogą nas wesprzeć w dojściu do celu? Czy wizja gospodarki opartej na wodorze jest dziś jeszcze melodią przyszłości, czy może czymś, co stoi u bram, a nawet – de facto już się dzieje?

Kolejne „czarne łabędzie” – to jedyne czego możemy obecnie być pewni. Już dziś obserwujemy ogromne zawirowania w sferze politycznej, gospodarczej, społecznej i klimatycznej. Jak zatem przygotować się do przyszłości, w której pewne wydaje się jedynie to, że będzie nieprzewidywalna? Aby odpowiedzieć na to pytanie, warto zadać sobie trzy kolejne…

Choć kryzysy – gospodarcze, pandemiczne czy militarne – są zjawiskami obiektywnie negatywnymi, to w praktyce oprócz szeregu niekorzystnych skutków, generują też szanse. Szanse, które nie mogłyby mieć miejsca w warunkach status quo. Takowych doświadcza właśnie Polska, która – choć zabrzmi to cynicznie – może, na płaszczyźnie ekonomicznej, wyrosnąć na jednego z głównych beneficjentów pandemii oraz wojny w Ukrainie. Jakie perspektywy się przed nami otwierają? Czy będziemy w stanie z nich skorzystać? Dlaczego w szczególnie dobrej sytuacji znajduje się – w tym kontekście – Pomorze?